ரகுவரன் வண்ணத் தாள்களில் சின்ன சின்னதாய் குருவி,கிளி, வாத்து,மயில் என்று பொம்மைகள் செய்து கொண்டிருந்தான்.
வீட்டிற்குள் நுழைந்த வரதராசன் மகன் கத்திரியும், தாளுமாக இருந்த கோலத்தைப் பார்த்து மயிர்கால்கள் குத்திட்டு நின்றன. கோபம் தலைக்கு ஏறியது.
”படிடா என்றால் படிக்க மாட்டேன் என்கிறாய்.எப்ப பாரு கிளியும், வாத்துமா செய்து வீடு முழுக்க குப்பை போடுவது தான் மிச்சம். ஒரு பைசாவிற்கு பிரயோசனம் இருக்கிறதா?”
இப்படி இருந்தா எப்படிடா பொளைக்கப் போறே, நாலுபேரைப் போல் நல்லா படிக்கணும் ,நாள்ள வேலைக்குப் போக வேண்டும் என்ற நினைப்பே வராதாடா, ” கோபமாக கத்தியவர்…
ரகுவரன் முதுகில் இரண்டு போடு போட்டார் .செய்து வைத்திருந்த பொம்மைகளை காலால் எட்டி உதைத்தார்.
ரகுவரனுக்கு தன்னை அடிக்கும் பொது கூட வலிக்க வில்லை. ஆனால் பொம்மைகளை உதைத்தது மனதில் வலித்தது.
”கலை நயமாக தான் வடித்த பொம்மைகளைப் பார்த்து பாராட்ட வேண்டாம். இப்படி எட்டி உதைக்காமல் இருந்திருக்கலாமே ”என்று எண்ணி அழுதான் ரகுவரன்.
தோட்டத்தில் துணிகளை துவைத்து காயப் போட்டுவிட்டு வந்த மேகலா,” ஏண்டா ரகு அழுகிறாய்” எனப்பதறியபடி உள்ளே வந்தாள்.
பொம்மைகள் சிதறிக் கிடப்பதையும் தன கணவர் துநிமார்றிக் கொண்டு இருப்பதையும் பார்த்த மேகலா நிலைமையை புரிந்து கொண்டாள்.
ரகுவரனை சமாதானப்படுத்திவிட்டு இறைந்து கிடைந்த பொம்மை ,தாள்களை எடுத்து ஒழுங்கு படுத்தினால் மேகலா .
அந்த சம்பவத்திற்கு பின் ரகுவரன் மனதில் ஒரு வைராக்கியம் வந்து விட்டது.இந்த பொம்மைகளை வைத்து ஏதாவது செய்து சாதிக்க வேண்டும் என்று.
அவனுக்கு பக்க துணையாக இருந்தாள் அன்னை மேகலா.
காலங்கள் கடந்தன.ஆண்டுகள் பல தாண்டியபோது ஒரு நாள் சென்னையில் நீண்ட வரிசையில் மக்கள் கூட்டம்.
புதுமையான ஓவியக்கண்காட்சியை காணத்தான் இவ்வளவு கூட்டம்,பார்த்தவர்கள் எல்லாம் பரவசப் பட்டார்கள்.
பூங்கா,கோவில்,மசூதி ,தேவாலயம்,மலை ,மலர்க்காடு இப்படி எண்ணிலடங்கா கண்ணைக் கவரும் இயற்கையாக அமைந்தற்ற்ஹு போன்ற ஓவியங்கள் கண்ணாடிப் பெட்டுக்குள் அழகாக காட்சி அளித்தது.
நல்ல விலைக்கு விற்பனையும் ஆனது. ரகுவரனை மட்டும் பாராட்டவில்லை.அவன் பெற்றோரையும் பாராட்டினார்கள்.
அவன் தந்தையின் மனமோ, கூனிக் குறுகிப் போனது.தன் தவறை எண்ணி அவர் உணர்வுகளை உணர்ந்து கொண்டான் ரகுவரன்.
அப்பா என்று அழைத்தான் .தன் உணர்வுகளில் இருந்து மீண்டு வந்த வரதராசன் ,என்ன என்பது போல் பார்த்தார்.
பக்கத்தில் வந்த ரகு இந்த அளவிற்கு நான் வளர காரணமே எனது அப்பா, அம்மாவின் ஒத்துழைப்பு தான் என்று பேட்டி கொடுத்தான்.
அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட வரதராசன் நெகிழ்ந்து போனார். படிப்பு மட்டும உயர்வுக்கு காரணமில்லை.
குழந்தைகள் எதை விரும்புகிறார்களோ அந்த துறையில் ஊக்கப் படுத்தினால் அந்த துறையில் அவர்கள் சாதனையாளர்களே என்றார் வரதராசன்.
”காற்று உள்ள போதே தூற்றிக்கொள்” வாழ்த்துக்கள் என கைகுலுக்கி விடைபெற்றார் பேட்டி எடுத்த நண்பர்.
